21. فروردين 1398 - 12:12   |   کد مطلب: 220039
لیبی با حمله دولت موازی به پایتخت، در سراشیبی بحران قرار دارد. سازمان های بین المللی و بازیگران خارجی در بیانیه هایی از راه حل غیرنظامی برای پایان بحران سخن می گویند در حالی که هر یک به نوبه خود به تنش ها دامن می زنند

به گزارش بازی دراز، به گزارش گروه تحلیل، تفسیر و پژوهش های خبری ایرنا، لیبی از میانه فروردین و همزمان با دستور ژنرال «خلیفه حفتر» فرمانده تشکیلات نظامی موسوم به «ارتش ملی لیبی» برای حمله به طرابلس پایتخت، بار دیگر متشنج شده است. 
تنش ها پس از درگیری شدید میان نیروهای تحت امر حفتر با دولت وفاق ملی در 30 کیلومتری جنوب شهر طرابلس به اوج خود رسیده و «فائز السراج» نخست‌وزیر دولت وفاق ملی برای مقابله با نیروهای مهاجم اعلام بسیج عمومی کرده است. 
این درگیری ها در شرایطی آغاز شد که «غسان سلامه» نماینده ویژه سازمان ملل متحد در امور لیبی در آغاز فروردین ماه جاری اعلام کرد شهر «غدامس» لیبی میزبان «گفت و گوهای ملی» میان گروه های این کشور در روزهای 14 ،15 و 16 آوریل (25، 26 و 27 فروردین) خواهد بود. 
همچنین قرار بود کنفرانس دیگری نیز در ماه ژوئیه (تیر/ مردادماه) آینده و با حضور گروه های درگیر لیبی و با نظارت سازمان ملل متحد در آدیس آبابای اتیوپی برگزار شود. 
درگیری های اخیر شرایط را پیچیده کرد و سبب شد برگزاری کنفرانس گفت و گوی ملی این کشور به وقتی دیگر موکول شود. لیبی از زمان سرنگونی «معمر قذافی» دیکتاتور سابق این کشور در سال 2011 میلادی به دو دولت موازی تقسیم شده است. 
دولت وفاق ملی به ریاست فائز السراج در طرابلس غرب کشور تشکیل شد و مورد حمایت جامعه جهانی است. همزمان یک دولت موازی دیگر در شهر طبرق در شرق لیبی به نخست وزیری «عبدالله الثنی» و «عقیله صالح» رئیس مجلس نمایندگان اعلام موجودیت کرد که ژنرال خلیفه حفتر مورد حمایت آنان است. 

** اوج گیری تنش ها در لیبی 
به گزارش روزنامه «الشرق» قطر، لیبی بار دیگر به سوی آشوب و ناامنی پیش می رود. عملیاتی که ژنرال خلیفه حفتر به سوی طرابلس آغاز کرده است بار دیگر می تواند جنگ داخلی را در لیبی شعله ور سازد. 
روزنامه «العربی الجدید» نوشت: جنگ داخلی در جنوب و غرب لیبی انسجام اجتماعی را تهدید خواهد کرد. تنش ها در طرابلس در شرایطی ادامه دارد که زیر ساخت های نظامی در نتیجه بحران سیاسی از بین رفته است و فروپاشی ارتش و نابودی دستگاه های امنیتی ادامه دارد. با ادامه تنش های مسلحانه در لیبی دولت های موازی در این کشور احساس نیاز به ائتلاف سازی با گروه های مسلح کردند. این موضوع سبب شده است که در دستگاه های دولتی این گروه های مسلح به عنوان واحدهای رسمی به رسمیت شناخته شوند. شاید بتوان به طور موقت برای رسیدن به اهداف نظامی و جنگ مدتی با این گروه ها هماهنگ شد اما تبدیل گروه های مسلح به واحدهای منظم نظامی خیلی سخت است. این موضوع مهمترین مساله ای است که سبب می شود جنگ داخلی در این کشور ادامه داشته باشد. 
روزنامه «الرای» اردن در گزارشی به قلم «محمد خروب» نوشت در شرایطی که برای برگزاری نشست ملی فراگیر ملی در چهاردهم ماه جاری میلادی در شهر مرزی غدامس مقدمه سازی می شد ناگهان پروژه تصرف طرابلس به فرماندهی ژنرال خلیفه حفتر فرمانده ارتش ملی لیبی آغاز شد. این رویداد همه معادلات را بر هم زده و اوضاع را پیچیده کرده است و بار دیگر بازی های بین المللی هشت سال گذشته آغاز شده است. 
همه در انتظار آن هستند که یک طرف سرنوشت امور را در لیبی به سود خود رقم زند. بیانیه هایی که از سوی کشورهای فرامنطقه ای و منطقه ای و همچنین شورای امنیت سازمان ملل درباره تحولات لیبی صادر شده خواستار برقراری آرامش و آغاز گفت و گو شده است. در این بیانیه ها اعلام شده که امکانی برای حل و فصل بحران لیبی از طریق نظامی وجود ندارد. در بیشتر این بیانیه ها بوی نفاق و دورویی به مشام می رسد. این بیانیه ها م گوید که هیچ از یک از دو طرف نمی توانند اوضاع را به سود خود رقم بزنند. با این حال کنشگران منطقه ای و فرامنطقه ای منتظرند تا بینند که کفه ترازو به سود کدام یک از دو طرف رقم خواهد خورد تا پس از آن موضع خود را اعلام و تصمیم گیری کند. 

** ریشه های بحران 
روزنامه «الاتحاد» امارات در گزارشی به قلم «عبدالناصر حسو» نوشت: بحران لیبی یکی از بزرگ ترین بحران هایی است که منطقه شمال آفریقا در شرایط کنونی با آن روبرو است. لیبی از مزایای طبیعی، راهبردی و ژئواستراتژیک برخوردار است. وجود گرایش مختلف سیاسی، طایفه ای، قبیله ای و دینی در جامعه لیبی و دخالت کنشگران منطقه ای و فرامنطقه ای این کشور را در شرایط پیچیده ای قرار داده است. این مسائل طی سال های گذشته بر شدت تنش ها در لیبی افزوده است. پس از سپری شدن هشت سال از سقوط نظام قذافی هنوز هم در این کشور گروه های مسلحی زندگی می کنند که رویکرد جنگ و برخورد امنیتی را در سر می پرورانند و شورای ملی انتقالی در این کشور هنوز هم نتوانسته است کنترل امور را در دست گیرد. 
به نوشته این رسانه اماراتی، ریشه این مشکلات در اختلاف میان نهادها سیاسی و جریان های مسلح است. با وجود آنکه آنها در سال 2015 میلادی توافق «الصخیرات» را تحت نظارت نماینده ویژه سازمان ملل امضا کردند هنوز هم آنها به دلیل رقابت بر سر قدرت نتوانسته اند به توافق برسند و این توافقنامه را عملی سازند. برقراری آشتی سیاسی و ملی فراگیر و ایجاد ساختار سیاسی یکپارچه در این کشور بسیار سخت است و می توان گفت که دولت کنونی لیبی با شکست روبرو شده است. شکاف های سیاسی در این کشور سبب اوج گیری درگیری ها نظامی شده است. دیگر گروه های سیاسی قادر به اعمال قدرت خود نیستند و تنش های سیاسی و نظامی در شرق و غرب لیبی حکم فرما شده است و صحنه سیاسی لیبی را به مرحله تازه ای وارد کرده است. هر یک از دو دولت موازی ادعا می کند که از مشروعیت برخوردار است. هر یک از این دولت ها از پارلمان، ارتش، وزیرانی و حمایت قدرت ها منطقه ای وفرامنطقه ای هم برخوردار است. 
نشریه «المنار» فلسطین در گزارشی به قلم «هشام الهبیشان» آورد: آنچه اکنون در طرابلس رخ می دهد به دلیل حمله نظامی کشورهای عضو ناتو و کشورهای عربی به لیبی در زمان هشت سال پیش است. اکنون لیبی در آشوب غرق شده است و غربی ها و صهیونیست ها برای رسیدن به مطامع خود طرح های تجزیه لیبی را دنبال می کنند. 
در گزارش روزنامه «الاهرام» مصر به قلم «مرسی عطاالله» می خوانیم: آنچه در لیبی اتفاق می افتد ادامه رویدادهایی است که طی هشت سال گذشته در این کشور رخ داده است. پس از سقوط نظام قذافی در سال 2011 میلادی طرف های درگیر نتوانسته اند به قدرت برسند و به وفاق سیاسی دست یابند که امنیت، ثبات و وحدت و سلامت سرزمینی این کشور را تضمین کند. اکنون اصلی ترین تصمیم ها در این شرایط تنها در چگونگی اقدام برای دور کردن لیبی از خطرات جنگ داخلی ویرانگر نیست، بلکه سرعت پاسخگویی به این سوال ضروری و مهم است که چگونه می تواند با یکپارچه سازی لیبی در مسیر ایجاد انسجام ملی گام برداشت و خطری که موجودیت لیبی را تهدید می کند، دور کرد؟ 

لینک کوتاه:

دیدگاه شما

آخرین اخبار

پربیننده ها